ریشه های زبان های زنده دنیا :
1. تک هجائی : چینی
2. دو هجائی : ژاپنی
3. چند هجائی : انگلیسی، فارسی، عربی، ایرلندی،ایتالیایی،ایسلندی و ...
سبک های زبان فارسی (نظم و نثر)
1. سبک خراسانی: از قرن 2تا 5
رودکی پدر شعر فارسی، فردوسی، خیام، فرخی سیستانی، سنائی غزنوی، باباطاهر از شاعران معروف این سبک هستند. قالب شعری این دوره ها قصیده می باشد.
قصیده قالب شعری است با ابیاتی هم وزن که قافیه مصراع اول با قافیه مصراع های زوج یکی بوده و موضوع آن مدح و ستایش، پند و اندرز و اخلاقی -تعلیمی می باشد.
2. سبک عراقی : از قرن 6 تا 9، معروف ترین شاعران این دوره عطار، مولانا، سعدی، حافظ، عبید زاکانی، خواجوی کرمانی و ... میباشند.قالب شعری این دوره غزل می باشد.
تفاوت غزل و قصیده :
غزل باید حداقل 5 و حداکثر 15بیت داشته باشد اما قصیده حداقل 20 بیت و حداکثر 70 بیت دارد. موضوع غزل عاشقانه می باشد در حالی که موضوع قصیده پند و اندرز، مدح و ستایش و ... می باشد.
3. سبک وقوع : در قرن 9 تا 10
بنیانگذار این سبک بابا فغانی می باشد.معروف ترین شاعر این دوره وحشی بافقی می باشد. دیگرشاعر معروف این دوره محتشم کاشانی(سراینده باز این چه شورش است ...) است. قالب شعری این دوره ترجیح بند و ترکیب بند می باشد.
4. سبک هندی : در قرن 10 تا 12
علت نامگذاری : مهاجرت شاعران به هندوستان به دلیل مخالفت حکومت وقت (شاه اسماعیل صفوی) به سرودن شعر به زبان فارسی و استقبال اکبر شاه گورکانی پادشاه هند از شعرهای فارسی.
5. بازگشت ادبی : قرن 13 و 14
شاعران این دوره بیشتر به سبک خراسانی( قالب شعری قصیده ) شعر می سرودند. معروف ترین شاعران این دوره ملک الشعرای بهار، بهجت تبریزی(شهریار )، شاعران با پسوند اصفهانی(هاتف، سروش و ...)
6. سبک مشروطه : قرن 13
مضمون شعر های این دوره وطنی- سیاسی بوده و با قالب شعری قصیده سروده شده است. از شاعران معروف این دوره می توان به نسیم شمال، ایرج میرزا، فرخی یزدی و عارفی یزدی اشاره کرد.
7. سبک نیمایی یا شعر نو:
بنیانگذار این سبک علی اسفندیاری( متولد دهکده یوش شهر نور استان مازندران) در سال 1300 مجموعه افسانه را با قالب شعر نو چاپ نمود. اولین کتاب نیما قصه رنج پریده می باشد (قبل از افسانه سروده شده) که مضمون وطنی-سیاسی داشته و به قالب قصیده سروده شده است.
از معروف ترین شاعران این سبک می توان به نیما یوشیج، اخوان ثالث ، احمد شاملو، سهراب سپهری، فروغ فرخ زاد، فریدون مشیری، هوشبگ ابتهاج(ملقب به حافظ ثانی)، شفیعی کدکنی و ... اشاره کرد.
در شعر گذشته ( قبل از نیمایی) طول مصراع ها به یک اندازه می باشد اما در شعر نیما طول مصراع ها رعایت نمی شود.
در شعر نوع بیشتر از نماد و سمبل استفاده می شود.
تفاوت شعر نو با شعر سنتی :
· از نظر موضوع و محتوا :موضوع و محتوای شعر نو سیاسی- اجتماعی می باشد.
· از نظر قالب شعری (وزن و قافیه ) : شعر نو وزن دارد ولی پایبند به یک وزن خاص نیست.
متن کامل این کامنت